ریسک دعاوی حقوقی شرکت به طور قابل توجهی بر عملکرد گزارشگری پایداری شرکت‌هایی که وضعیت مالی ضعیف‌تری دارند نسبت به شرکت‌هایی که وضعیت مالی بهتری دارند، تأثیر می‌گذارد. این تأثیر نه تنها در ضررهای اقتصادی مستقیم و آسیب به اعتبار، بلکه در پیامدهای گسترده برای توسعه بلندمدت و تصویر اجتماعی شرکت نیز منعکس می‌شود.لذا پژوهش حاضر به بررسی تاثیر ریسک دعاوی حقوقی شرکت بر گزارشگری پایداری با نقش میانجی سرمایه‌گذاران نهادی می‌پردازد. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی بوده و از بعد روش شناسی همبستگی از نوع علّی (پس رویدادی) می‌باشد. جامعه آماری پژوهش شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده و با استفاده از روش نمونه‌گیری حذف سیستماتیک، 148 شرکت به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شده در دوره‌ی زمانی 7 ساله بین سال‌های 1396 تا 1402 مورد بررسی قرار گرفتند. روش مورد استفاده جهت جمع آوری اطلاعات، کتابخانه‌ای بوده و داده‌های مربوط برای اندازه‌گیری متغیرها از سایت کدال و صورتهای مالی شرکت‌ها جمع آوری شده و در اکسل محاسبات اولیه صورت گرفته سپس برای آزمون فرضیه‌های پژوهش از نرم افزار استاتا استفاده شده است. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد که ریسک دعاوی حقوقی شرکت بر گزارشگری پایداری تاثیر معکوس دارد. همچنین، ریسک دعاوی حقوقی شرکت بر سرمایه‌گذاران نهادی تاثیر معکوس دارد. ولی، سرمایه‌گذاران نهادی بر گزارشگری پایداری تاثیر مستقیم دارد. همچنین، ریسک دعاوی حقوقی شرکت بر گزارشگری پایداری با نقش میانجی سرمایه‌گذاران نهادی تاثیر دارد.