در سال های اخیر ایجاد نهادهای مستقل تنظیم گر به جهت دارا بودن استقلال ساختاری، تصمیم گیری و مالی به عنوان یک رویکرد موثر قانونگذاری در صنعت نفت بسیاری از کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه رواج یافته است. تا پیش از این به طور سنتی وزارت نفت (نیرو) و یا شرکت ملی نفت کشورها، وظیفه تنظیم گری در صنعت نفت را بر عهده داشته اند. در کشور ایران نیز با توجه به محدودیت های مندرج در اسناد بالادستی به همین نحو عمل شده است. از این رو در این تحقیق سعی بر آن است تا با بررسی قوانین و مقررات موجود در کشور و بهره گیری از تجارب سایر کشورها در حوزه تنظیم گری به این جمع بندی رسید که گرچه در ساختار و نظام حقوقی حاکم بر صنعت نفت کشور به ویژه در بخش بالادستی محدودیت های قانونی و ساختاری جهت ایجاد نهاد مستقل تنظیم گر مشاهده می شود اما با مدیریت چالش های موجود و ایجاد اصلاحات و مطابق قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت، شورای رقابت می تواند به عنوان یک نهاد مستقل تنظیم گر به ویژه در بخش پایین دستی صنعت نفت عمل نماید.
